Věra Čáslavská – Historia Gimnastyczki, Kariery i Choroby


Věra Čáslavská urodziła się 3 maja 1942 w Pradze. Zmarła 30 sierpnia 2016. Była czechosłowacką gimnastyczką, trenerką i działaczką sportową, siedmiokrotną mistrzynią olimpijską, czterokrotną mistrzynią świata, jedenastokrotną mistrzynią Europy i czterokrotną czechosłowacką sportsmenką roku. Po aksamitnej rewolucji była prezydentem Czechosłowackiego Komitetu Olimpijskiego w latach 1990-1996 oraz członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w latach 1995-2001.

Wraz z Rosjanką Larisą Latyniną jest jedną z dwóch gimnastyczek w historii, które zdobyły złote medale w konkurencji wszechstronnej na dwóch kolejnych Igrzyskach Olimpijskich. Zdobyła również złoto w stylu dowolnym na Mistrzostwach Świata w 1966 roku oraz na Mistrzostwach Europy w 1965 i 1967 roku. Od ponad czterdziestu lat jest rekordzistką w absolutnej liczbie indywidualnych złotych medali olimpijskich wśród gimnastyczek. W latach 1964-1968 nigdy nie została pokonana w ważnych zawodach wszechstronnych.

Biografia

Od dzieciństwa była zaangażowana w balet i łyżwiarstwo figurowe. W 1957 roku mając niespełna 15 lat, poznała Evę Bosákovą i pod jej okiem zaczęła trenować gimnastykę. W tym samym roku zdobyła mistrzostwo kraju w gimnastyce artystycznej dla juniorek i seniorek. W 1958 roku na Mistrzostwach Świata w Gimnastyce Artystycznej w Moskwie czechosłowackie gimnastyczki zajęły drugie miejsce w konkursie drużynowym, a w indywidualnym konkursie all-around Čáslavská zajęła ósme miejsce. W tym samym roku zajęła drugie miejsce za Bosákovą na mistrzostwach Czechosłowacji. Rok później (1959) zdobyła swój pierwszy złoty medal na równoważni i srebrny na sklepieniu na Mistrzostwach Europy w Krakowie. W 1959 roku Věra Čáslavská rozpoczęła współpracę z trenerem Vladimírem Prorokiem, który doprowadził ją do Igrzysk Olimpijskich w Tokio, a następnie z trenerką Slávką Matlochovą.

Reprezentacja na olimpiadzie

W 1960 roku była członkinią srebrnej czechosłowackiej drużyny olimpijskiej na Igrzyskach w Rzymie, zajmując ósme miejsce w skoku wzwyż kobiet i szóste na równoważni w konkurencjach indywidualnych.

Odniosła znaczący sukces na Mistrzostwach Świata w Pradze w 1962 roku, gdzie zwyciężyła na sklepieniu, zajęła drugie miejsce w indywidualnym all-around i trzecie na nierównych drążkach. Drużyna czechosłowacka zdobyła srebrny medal.

Igrzyska w Tokio

Kolejnym wydarzeniem w jej karierze był rok 1964, a zwłaszcza Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio, gdzie zdobyła złote medale w indywidualnym all-around, na sklepieniu i na równoważni. Drużyna czechosłowacka zajęła drugie miejsce. Rok później na Mistrzostwach Europy w Sofii zdobyła pięć złotych medali (sztangi, belka, nierówne sztangi, sklepienie, all-around).

Na mistrzostwach świata w Dortmundzie w 1966 roku wygrała indywidualny konkurs all-around i skok w dal, a także zdobyła srebrne medale na równoważni i na nierównym drążku. W rywalizacji drużynowej czechosłowackie gimnastyczki zdobyły złoty medal.

W 1967 roku na Mistrzostwach Europy w Amsterdamie zdobyła złoto we wszystkich konkurencjach.

W 1968 roku wzięła udział w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Meksyku, gdzie zdobyła złoto we wszystkich konkurencjach, sklepieniu, na nierównych drążkach i w ćwiczeniach na podłodze. Następnie srebro na belce i w zawodach drużynowych. Podczas tych igrzysk wyszła za mąż za Josefa Odložila (1938-1993), czeskiego lekkoatletę i srebrnego medalistę na 1500 m podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Tokio w 1964 roku. Na tych Igrzyskach Olimpijskich zakończyła swoją karierę sportową. Podczas ceremonii wręczenia medali, stojąc na podium z radzieckim sportowcem, gestykulowała przeciwko okupacji Czechosłowacji. Podczas odgrywania hymnu Związku Radzieckiego odwróciła głowę od swojego przeciwnika i skierowała ją ku ziemi. W tym samym roku została uznana za najlepszą kobietę sportowca na świecie.

Życie prywatne

W 1969 roku urodziła się jej córka Radka, a w 1974 roku syn Martin. Rozpadło się jej małżeństwo z Josefem Odloilem. Po aksamitnej rewolucji otrzymała propozycje objęcia stanowiska burmistrza stolicy lub ambasadora w Japonii, ale przyjęła tylko posadę doradcy prezydenta republiki Václava Havla. Została także przewodniczącą Czechosłowackiego, a następnie Czeskiego Komitetu Olimpijskiego.

Rodzinny skandal i śmierć męża

W sierpniu 1993 roku jej były mąż Josef Odložil zmarł po kłótni z jej synem Martinem. Čáslavská miała wyłączną opiekę nad swoim synem i jak wynika z akt sądowych, doprowadziła do tego, że nie szanował on swojego ojca. Po długim procesie i medialnej nagonce syn został skazany na cztery lata więzienia, ale w 1997 roku został uwolniony dzięki ułaskawieniu przez Václava Havla, o które Čáslavská nie prosiła. Ówczesne gazety opisywały to jako ułaskawienie, które otrzymała w pierwszej kolejności. W tym okresie zabrakło jej energii życiowej i w 1996 roku zaczęła się wycofywać. Przez następne dziesięć lat prawie z nikim się nie kontaktowała i nie pokazywała, mieszkając w domu opieki.

Choroba psychiczna

Leczyła się na depresję w szpitalu psychiatrycznym w Bohnicach, a do tego doszedł nałóg od leków nasennych. Później określiła swoją depresję jako „straszną rzecz”, która sprawiła, że straciła piętnaście lat życia. W 2007 roku zaczęła wracać do wspólnoty i pomagać czeskim sportowcom, ale latem 2015 roku zachorowała na raka trzustki, którego stan pogorszył się latem 2016 roku. 30 sierpnia tego roku, po badaniach kontrolnych w IKEM, pozostała w szpitalu i zmarła o 21:55 z powodu skutków przedłużającej się choroby. Jej pogrzeb odbył się w ścisłym gronie rodzinnym w czwartek 8 września 2016 roku, a jej szczątki zostały skremowane w krematorium w Šumperku. Oficjalne pożegnanie dla przedstawicieli władz państwowych, sportowców i publiczności odbyło się w poniedziałek 12 września 2016 roku o godzinie 10 rano w historycznym budynku Teatru Narodowego w Pradze. Pożegnanie miało formę skomponowanego programu, który poprowadził Marek Eben.

Działalność polityczna, społeczna i trenerska

W 1968 roku zaangażowała się w życie polityczne i podpisała petycję Dwa tysiące słów. W 1971 roku została usunięta z szeregów CSTV. W 1974 roku ukończyła studia na Wydziale Wychowania Fizycznego i Sportu Uniwersytetu Karola w Pradze i poświęciła się pracy trenerskiej. Później pozwolono jej trenować w Meksyku (1979-1981).

W styczniu 1990 roku została doradcą prezydenta Republiki Czechosłowackiej Václava Havla do spraw społecznych i sportu, a od 1991 roku pracowała jako jego asystentka.

W latach 1990-1992 była przewodniczącą Czechosłowackiego Komitetu Olimpijskiego, a następnie do 1996 roku przewodniczącą Czeskiego Komitetu Olimpijskiego i członkinią Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (1995-2001).

W wyborach prezydenckich w 2013 roku aktywnie wspierała Karela Schwarzenberga, natomiast głośno protestowała przeciwko Milošowi Zemanowi i Janowi Fischerowi z powodu ich byłego członkostwa w Komunistycznej Partii Czechosłowacji. We wrześniu 2015 roku napisała otwartą wiadomość skierowaną do czeskiej opinii publicznej, w której apelowała o solidarność i pomoc dla uciekających przed wojną w czasie kryzysu uchodźczego.

Kamil

Od 2002 roku interesuje się zakładami bukmacherskimi. Wtedy właśnie postawiłem swój pierwszy kupon u naziemnego bukmachera. Zainteresowanie trwa do dziś dzień i obejmuje takie zagadnienia jak statystyki, prawdopodobieństwa, różnice w dyscyplinach sportu, wpływ czynników na wyniki meczów, jak również poszukiwanie błędów w kursach bukmacherskich.

AKTUALNE POSTY

Bukmacher.org | Wszystkie prawa zastrzeżone | 2022

Zawieranie zakładów na stronach internetowych firm, które nie posiadają licencji Ministerstwa Finansów na zawieranie zakładów bukmacherskich jest zabronione i grozi konsekwencjami prawnymi. Na terytorium Polski zakłady wzajemne mogą oferować jedynie te podmioty, które posiadają wymagane zezwolenie na urządzanie zakładów bukmacherskich. Serwis Bukmacher.org jest prowadzony w języku polskim i adresowany jest wyłącznie do polskojęzycznych odbiorców przebywających na terytorium, gdzie korzystanie z serwisów o tematyce gier hazardowych jest dozwolone.