Tor Wyścigowy Formuły 1 w Korei – Korean International Circuit


Korean International Circuit to tor wyścigowy znajdujący się w obszarze Jeongam w pobliżu miasta portowego Mokpo, 400 kilometrów na południe od stolicy Korei – Seulu. Jedna część toru jest stała, podczas gdy druga składa się z normalnych dróg biegnących wzdłuż portu. Cały teren o powierzchni 172 hektarów znajduje się w pobliżu sztucznego jeziora nad brzegiem morza. Tor zaprojektowany przez architekta Hermanna Tilke został zbudowany w 2010 roku z myślą o Grand Prix Korei Formuły 1.

Charakterystyka toru F1 w Korei

5,6-kilometrowy koreański tor nosi wyraźny charakter swojego architekta – łączy techniczne fragmenty z bardzo długimi szybkimi odcinkami. Kształt i długość toru są jednak zmienne i przy różnych okazjach można stosować różne konfiguracje. Oczekuje się, że będzie tam do 135,000 miejsc dla widzów co uczyni tor największą trybuną sportową w Korei. Główna trybuna zapewnia miejsca dla 15 tysięcy widzów. Ci, którzy wolą oglądać wyścig bezpośrednio z pokładu jachtu będą zacumowani w bliskiej odległości od zakrętu 17. Dla drużyn organizatorzy przygotowali zamiast klasycznych europejskich pojazdów kempingowych „domki” drużynowe, które bardzo przyjemnie dopełniają atmosferę panującą w padoku. Cały projekt kosztował około 264 milionów dolarów. Oprócz Jeongam Republika Korei ma jeszcze dwa inne toru. Nie mają jednak licencji FIA Grade A wymaganej do organizacji Grand Prix. Obwód Jongin leży na obrzeżach Seulu, podczas gdy drugi, Taebaek, znajduje się w prowincji Gangwon.

Bolidy na torze biegnącym w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara osiągają prędkość maksymalną od 315 do 320 km/h. Tor ma kilka szybkich zakrętów, jak zakręty 7 i 8, które przypominają zakręty 5 i 6 na Sepang. Przynoszą one gwałtowne zmiany kierunku jazdy. Równie ważne są wolne zakręty takie jak 4 i 6 czy 15 i 16. Na tych zakrętach pojazd musi być w stanie dobrze zmieniać kierunek i mieć doskonałą trakcję. Najszybszy jest ósmy zakręt, gdzie prędkość nie spada poniżej 235 km/h i zawodnicy pokonują go prawie na pełnej prędkości podczas gdy najwolniejszy jest trzeci na końcu długiej prostej, pokonywany z prędkością 65 km/h.

Najdłuższa prosta ma ponad 1,2 kilometra co jest imponującym wynikiem, nieporównywalnym z żadnym innym azjatyckim torem. Nie jest to jednak finiszowa prosta, ale ta, która oddziela zakręty drugi i trzeci.

Międzynarodowi turyści zainteresowani udziałem w Grand Prix Korei mają trzy opcje. Mogą oni odbyć ponad pięciogodzinną podróż samochodem z międzynarodowego lotniska Incheon w Seulu, skorzystać z szybkiej kolei do pobliskiego miasta Daebul lub polecieć samolotem na międzynarodowe lotnisko Muan, które znajduje się około trzydziestu minut od kompleksu.

Organizatorzy są świadomi, że tor znajduje się w sporej odległości od międzynarodowych węzłów komunikacyjnych, dlatego zorganizowali darmowy transport podczas wydarzenia. Turyści określają ten obszar jako najbardziej zielony region w całym kraju. Pora monsunowa trwa w czerwcu, lipcu i sierpniu, ale ulewne deszcze nie są tu rzadkością nawet w październiku.

Pierwsze Grand Prix Korei było wyzwaniem nie tylko dla drużyn. Poza faktem, że tor został ukończony tuż przed rozpoczęciem weekendu wyścigowego, znalezienie noclegu również trudne. Goście nie mogli zatrzymać się w pobliżu toru z powodu braku hoteli, a w pobliskich miastach Busan i Gwangju też nie było idealnie.

Fakty i liczby dotyczące toru w Korei Południowej

  • Długość trasy: 5,621 m
  • Liczba okrążeń wyścigu: 55
  • Długość wyścigu: 309,155 km
  • Odcinek startowy do mety: 0 m
  • Liczba zakrętów: 18 (7 prawych i 11 lewych)
  • Szerokość trasy: 13 – 15 m
  • Długość prostej finiszowej: 616 m
  • Najwyższy podjazd: 5,50 %
  • Największy zjazd: 3,10 %.
  • Rekord toru: 1:50.257 (183.335 km/h) – Fernando Alonso/Ferrari (2010)
  • Najszybsze okrążenie kwalifikacji: 1:35.585 (211.476 km/h) – Sebastian Vettel/Red Bull-Renault (2010)
  • Prędkość maksymalna: 320 km/h
  • Pierwsze GP: 2010 (zwycięzca Fernando Alonso (ESP) – Ferrari F10)
  • Liczba GP: 1
  • Średnie zużycie paliwa: 2,70 kg / okrążenie
  • Pełne otwarcie przepustnicy: 55%.
  • Odcinek toru na pełnym gazie: 1,160 m
  • Liczba zmian biegów: ok 47 / okrążenie
  • Zużycie opon: duże
  • Zużycie hamulców: niskie
  • Strategia
    • 1 postój: 27 – 33 okrążenie
    • 2 postoje: 16-27. i 35-41.
    • 3 postoje: 14-19, 25-30 i 38-43.
  • Architekt: Hermann Tilke
  • Pojemność Trybun: 120 000

Historia

Ze względu na sukcesy Grand Prix Chin i Grand Prix Singapuru koreańscy organizatorzy zdecydowali się na budowę własnego toru w 2006 roku. Bernie Ecclestone zgodził się na dalszą ekspansję Formuły 1 na rynek azjatycki, a Korea otrzymała prestiżowy siedmioletni kontrakt z opcją na kolejne pięć lat. Republika Korei była w przeszłości gospodarzem kilku wielkich światowych wydarzeń sportowych, takich jak Igrzyska Olimpijskie w 1988 roku czy Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej w 2002 roku wraz z Japonią.

Tak więc istnieje pewne doświadczenie, ale jeśli chodzi o tradycję sportów motorowych to w Korei prawie jej nie ma. Być może jedynym wyjątkiem jest Formuła 3 Korea Super Prix, która odbywała się w latach 1999-2003 na torze miejskim w Changwon. Prawdziwym argumentem przemawiającym za Grand Prix Korei jest fakt, że Korea jest piątym co do wielkości producentem samochodów na świecie. Po kilku miesiącach spekulacji, 2 października 2006 roku oficjalnie potwierdzono, że F1 zostanie wystawiona w tym kraju.

Główny organizator, Korea Auto Valley Operation (KAVO), natychmiast rozpoczął trudne negocjacje z administracją lokalną i państwową w sprawie finansowania projektu. Plan zakładał, że budowa rozpocznie się w 2007 roku i zakończy w ciągu trzech lat, a kontrakt promotorski gwarantował Grand Prix Korei od 2010 do 2021 roku. Największym problemem w projektowaniu i budowie toru było zapewnienie przez inżynierów wystarczającego zaplecza dla zespołów Formuły 1, kierownictwa wyścigu, dziennikarzy i wreszcie widzów. Organizatorzy odrzucili również możliwość nocnego wyścigu, twierdząc, że nie mają jeszcze wystarczającego doświadczenia w organizowaniu Grand Prix. Budowa toru była pod obserwacją światowych mediów i często spekulowano, czy Grand Prix w ogóle się odbędzie.

Prace budowlane postępowały bardzo powoli, ale mimo że ostatnia warstwa asfaltu została położona zaledwie dwa dni przed ostateczną inspekcją, która została przesunięta na bardzo nietypowy termin, tor został ostatecznie ukończony. Ciekawostką jest to, że do tej pory każdy tor musiał uzyskać homologację na trzy miesiące przed premierowym wyścigiem.

Organizatorzy nie pozostawili nic przypadkowi i za pośrednictwem Korean Auto Racing Association (KARA) porozumieli się z australijską federacją (CAMS) w sprawie współpracy. Australijczycy pomagają w organizacji i zarządzaniu Grand Prix Korei i przeprowadzili szkolenie dla profesjonalnego personelu na torze przed debiutem. Współpraca ma trwać trzy lata, a Australijczycy wybrani podczas debiutu będą bezpośrednio w zespole zarządzającym, który zapewnił sprawne przeprowadzenie Grand Prix Korei.

Inauguracyjne Grand Prix Korei wygrał Hiszpan Fernando Alonso. Wyścig przeszedł jednak do historii jako najdłuższy w sezonie 2010. Start wyścigu został najpierw opóźniony z powodu deszczu, następnie wyścig rozpoczął się za samochodem bezpieczeństwa, ale po trzech okrążeniach kierowcy musieli pozostać na starcie, ponieważ jazda na mokrym torze była niemożliwa. Ponowny start wymagał godziny. Jednak w ulewnym deszczu ekipa Red Bulla doznała wielkiego ciosu. Żaden z jego kierowców nie dojechał do mety. Udało im się ukończyć wyścig minutę przed upływem limitu dwóch godzin, ale na ostatnich okrążeniach nad torem zapadły już ciemności.

W przyszłości wokół toru ma wyrosnąć miasto, które stanie się centrum handlu, kultury i rozrywki w regionie. Projekt ma kosztować 1,67 miliarda dolarów i zostanie ukończony w najbliższym czasie. Miasto, nazwane Sampo District, ma pomieścić około 10 000 osób, oferować obiekty Formuły 1 i stać się turystycznym centrum okolicy. Budowa ma się rozpocząć w drugiej połowie 2011 roku.

Kamil

Od 2002 roku interesuje się zakładami bukmacherskimi. Wtedy właśnie postawiłem swój pierwszy kupon u naziemnego bukmachera. Zainteresowanie trwa do dziś dzień i obejmuje takie zagadnienia jak statystyki, prawdopodobieństwa, różnice w dyscyplinach sportu, wpływ czynników na wyniki meczów, jak również poszukiwanie błędów w kursach bukmacherskich.

AKTUALNE POSTY

Bukmacher.org | Wszystkie prawa zastrzeżone | 2022

Zawieranie zakładów na stronach internetowych firm, które nie posiadają licencji Ministerstwa Finansów na zawieranie zakładów bukmacherskich jest zabronione i grozi konsekwencjami prawnymi. Na terytorium Polski zakłady wzajemne mogą oferować jedynie te podmioty, które posiadają wymagane zezwolenie na urządzanie zakładów bukmacherskich. Serwis Bukmacher.org jest prowadzony w języku polskim i adresowany jest wyłącznie do polskojęzycznych odbiorców przebywających na terytorium, gdzie korzystanie z serwisów o tematyce gier hazardowych jest dozwolone.