Tor Wyścigów Formuły 1 w Japonii – Suzuka Circuit


Suzuka International Racing Course to nazwa japońskiego toru wyścigowego znajdującego się w Suzuce, w prefekturze Mie. Tor jest miejscem rozgrywania Grand Prix Japonii w ramach Mistrzostw Formuły 1. Obok niego odbywają się tam także np. motocyklowe wyścigi długodystansowe.

Charakterystyka toru w Japonii

Tor Suzuka jest zbudowany w centrum wypoczynkowym nad którym dominuje gigantyczne obserwatorium. Tor jest wyjątkowy ponieważ jest to jeden z niewielu torów na świecie, które mają kształt ósemki. W ten sposób tor przecina się w jednym punkcie przez mostek, przez co obciążenie lewej i prawej opony jest praktycznie identyczne. Grand Prix tutaj zawsze przynosiło spektakularne wyścigi i wysokie średnie prędkości. W 2007 roku Grand Prix Japonii przeniosło się na dwa sezony na zmodernizowany tor Fuji. Suzuka jest położona 400 kilometrów na południowy zachód od japońskiej stolicy Tokio, co jest dość daleko, aby przetransportować zarówno sprzęt jak i ludzi. Ponadto nie ma wystarczającej ilości miejsc noclegowych, co oznacza, że zawodnicy są transportowani na tor z dużych odległości. Dla drużyn oznacza to zazwyczaj wczesne wstawanie, ale widzowie nie mają nic przeciwko. Japończycy są fanatycznymi fanami Formuły 1 i często zdarza się, że podczas weekendu wyścigowego zapełniają wszystkie trybuny. Często po sobotnich kwalifikacjach zostają na głównej trybunie aż do godzin wieczornych, by nie przegapić żadnej akcji w pit stopach.

Tor został zbudowany w 1962 roku przez Hondę jako ich macierzysty tor testowy. Stopniowo zbudowano wokół niego park wypoczynkowy dla pracowników i ich rodzin z wieloma atrakcjami. Choć tradycja sportów motorowych w Japonii sięga wczesnych lat 60-tych, to dopiero w 1976 roku Formuła 1 po raz pierwszy przeniknęła do tego kraju. Jego gospodarzem nie była jednak Suzuka, ale Fuji. W następnym roku Fuji ścigało się ponownie. Jednak wypadek pomiędzy Gilles’em Villeneuve’em w Ferrari i Ronniem Petersonem w Tyrrellu zabił dwóch widzów i Grand Prix Japonii musiało zostać zawieszone na dziesięć lat. Dopiero w 1987 roku GP Japonii po raz pierwszy odbyło się na Suzuce.

Kierowcy kochają ten tor i większość z nich nie była zadowolona, gdy Grand Prix przeniosło się na Fuji. Ich powrót w 2009 roku był tym bardziej radosny. Do najbardziej popularnych odcinków należy seria zakrętów w kształcie litery S, od trzeciego do siódmego, która ma 850 metrów długości i oczywiście legendarny dragster 130R, który często porównywany jest do fenomenalnego Eau Rouge. Asfaltowa nawierzchnia toru jest płaska i ma dużą przyczepność. Zarówno opony, jak i hamulce nie ulegają poważnemu zużyciu, ale z drugiej strony zużycie paliwa osiąga dość wysoki poziom.

130R

Prostą po ciasnym zakręcie Spoon kończy zakręt 130R. Jest to bardzo szybki zakręt, który pokonuje się niemal na pełnym gazie. Jego nazwa pochodzi od jego promienia (czyli 130 metrów). Na tym zakręcie doszło już do kilku poważnych wypadków.

W 2002 roku doszło do paskudnie wyglądającego wypadku. Allan McNish miał poważny wypadek w kwalifikacjach do Grand Prix Japonii w Formule 1. Jego Toyota wpadła wtedy w poślizg i McNish w niekontrolowany sposób przebił się z dużą prędkością przez bariery ochronne niszcząc cały tył swojego bolida, ale na szczęście wyszedł z tego bez szwanku.

Aby uniknąć dalszej tragedii, oficjele okręgu wprowadzili modyfikacje w rejonie zakrętu 130R. Został zmodyfikowany i ma teraz podwójny wierzchołek. Jeden o promieniu 85 metrów i drugi o promieniu 340 metrów. Jednak mimo modyfikacji nie udało się uniknąć najgorszego. W 2003 roku, po modernizacjach, mistrzostwa MotoGP zawitały na Suzukę z Grand Prix Japonii. Podczas wyścigu, krótko po jego rozpoczęciu, młody utalentowany zawodnik Daijiro Kato stracił życie na wyjściu z zakrętu 130R. Od tego czasu nie było tu już wyścigów MotoGP.

Fakty i liczby

  • Długość trasy: 5 807 m
  • Liczba okrążeń wyścigu: 53
  • Długość wyścigu: 307,5 km
  • Odcinek startowy: 300 m
  • Liczba zakrętów: 18 (10 w prawo i 8 w lewo)
  • Szerokość toru: 10 – 14 m
  • Rekord toru: 1:31.540 (228.372 km/h) – Kimi Räikkönen/McLaren-Mercedes (2005)
  • Najszybsze okrążenie kwalifikacyjne: 1:29.599 (233.320 km/h) – Felipe Massa/Ferrari (2006)
  • Prędkość maksymalna: 315 km/h
  • Pierwsze GP: 1987 (zwycięzca Gerhard Berger (AUT) – Ferrari F1/87)
  • Liczba GP: 22
  • Średnie zużycie paliwa: 2,567 kg / okrążenie
  • Pełne otwarcie przepustnicy: 63%.
  • Odcinek toru przy pełnym gazie: 1,230 m
  • Liczba zmian biegów: 42 / okrążenie
  • Zużycie opon: średnie do wysokiego
  • Zużycie hamulców: niskie
  • Strategia
    • 1 postój: 30 – 34 okrążenie
    • 2 postoje: 16-21 i 32-38
    • 3 postoje: 15-17, 26-30 i 38-41
  • Architekt: Johannes Hugenholtz
  • Pojemność Trybun: 100 000

Historia

Pierwsze dwa Grand Prix Japonii odbyły się na torze Fuji Speedway w 1976 i 1977 roku. To właśnie na tym torze tytuł został rozstrzygnięty na korzyść Jamesa Hunta w inauguracyjnym Grand Prix Japonii, podczas gdy Niki Lauda nie dokończył swojego powrotu po koszmarnym wypadku na Nürburgringu. Po tym wydarzeniu Japonia została wyeliminowana z kalendarza mistrzostw Formuły 1 na dziesięć długich lat. Jego powrót nastąpił dopiero w 1987 roku w wielkim stylu na popularnym torze Suzuka. Ten ostatni może i ma krótką historię, ale od dawna jest uważany za jeden z najbardziej wymagających technicznie torów, na których możesz zabłysnąć swoimi umiejętnościami jazdy. Tor, który tradycyjnie kończy mistrzostwa był świadkiem kilku zwrotów akcji w walce o tytuł mistrzowski. Pierwszym zwycięzcą na Suzuce był Gerhard Berger w swoim Ferrari. Nie był on jednak pierwszym kierowcą, który zdobył laury w Japonii.

Pierwsze nie mistrzowskie Grand Prix Japonii wygrał Peter Warr, późniejszy szef zespołu Lotusa, a rok później, w 1964 roku, Michael Knight w Brabhamie. Najbardziej utytułowanym kierowcą, podobnie jak na prawie wszystkich obecnych torach jest Michael Schumacher z sześcioma triumfami. W 2007 roku Grand Prix Japonii po raz kolejny powróciło na Fuji Speedway, odnowioną, nowoczesną trybunę prędkości. Stało się tak, ponieważ tor należący do Hondy nie był w stanie przedłużyć kontraktu na organizację Grand Prix. Jednak po drugim wyścigu w 2008 roku, wyścig ponownie odbył się na Suzuce co zapewniło kontrakt do 2011 roku.

Zgodnie z planem Grand Prix Japonii miało odbywać się co roku na przemian na torze Fuji i Suzuka. Fuji to domowy teren Toyoty, podczas gdy dom Hondy znajduje się na Suzuce. Pojawiły się nawet spekulacje na temat przywrócenia tradycji Grand Prix Pacyfiku. Ten ostatni miał się odbyć na Suzuce, a Japonia miała podwójną reprezentację w kalendarzu. Podobnie jak na przykład Wielka Brytania, Hiszpania, Niemcy, Włochy czy USA. Opcja ta została jednak odrzucona przede wszystkim ze względu na położenie toru w odległej części kraju.

W lipcu 2009 roku Toyota ogłosiła, że nie będzie już organizować wyścigów na torze Fuji. Powodem tego był światowy kryzys ekonomiczny z powodu którego producent samochodów wycofał swój zespół z mistrzostw.

Ulewny deszcz i burze uniemożliwiły przeprowadzenie kwalifikacji do Grand Prix Japonii 2010 na torze Suzuka w zaplanowanym terminie. FIA zdecydowała się więc przełożyć go na niedzielę. Niekorzystna pogoda zapanowała nad Suzuką jeszcze przed trzecią sesją treningową. Deszcz zalał tor wodą i tylko Jaime Alguersuari i Timo Glock ukończyli czasowe okrążenia, a pozostali po krótkich przejazdach natychmiast wrócili do swoich garaży. Jakiekolwiek sensowne próby były niemożliwe. Warunki były nadal tak złe, że wszyscy zgodzili się, że nie da się w nich przejechać kwalifikacji. Kierownictwo wyścigu na czele z Charlie Whitingiem dało czas na podjęcie decyzji o planowanym starcie kwalifikacji, ale warunki nie uległy poprawie, więc nie było innego wyjścia jak opóźnić o pół godziny rozpoczęcie walki o pole position.

Na Suzuce deszcz nie odpuszczał i samochód bezpieczeństwa musiał przy każdej kontroli wydawać opinię, że nie jest możliwe wpuszczenie na tor bolidów Formuły 1. Po trzykrotnym przełożeniu rozpoczęcia kwalifikacji, oficjele FIA w końcu zdecydowali, że kierowcy będą walczyć o miejsce na starcie Grand Prix Japonii w niedzielę rano. Kwalifikacje rozpoczną się o 3:00 CET. Jest to powtórka sytuacji z 2004 roku, kiedy to z powodu złej pogody kwalifikacje na Suzuce odbyły się dopiero w niedzielę.

Jak wygląda okrążenie na tym nowoczesnym torze w Suzuka

Przyspieszając na finiszowej prostej w dół, kierowcy osiągają prędkość do 312 km/h na siódmym biegu. Przed pierwszym szybkim zakrętem trzeba zwolnić i przełączyć na piątkę. Następnie tor wije się w kierunku drugiego zakrętu, który jest znacznie ostrzejszy i mija się go z prędkością około 150 km/h w trzeciej części.

Zawodnicy kontynuują przyspieszanie aż do szóstki, gdzie zaczynają z prędkością 210 km/h schodząc nawet do 140 km/h na ostatniej prostej. Kombinacja kilku prawych i lewych zakrętów jest bardzo wymagająca i kluczowa dla osiągnięcia dobrego czasu. Jego trudność polega na tym, że każdy zakręt prowadzi od razu do następnego. Samochód musi więc być bardzo spójny i nie może zachowywać się nieprzewidywalnie podczas zmiany kierunku jazdy. Jeśli kierowca zepsuje wyjście z zakrętu 3, będzie to miało negatywny wpływ na jego tor jazdy w zakrętach 4, 5, 6 i 7. Mogą wykonać tę sekwencję w 14 sekund, ale jeśli popełnią mały błąd mogą stracić nawet pół sekundy. Inżynierowie mówią, że najważniejsza jest tu delikatna praca przepustnicy na piątym biegu i lekkie dotknięcia pedału hamulca na zakrętach 4 i 6.

Za zakrętem Dunlop podąża Degner. Pierwszą część podwójnego prawego skrętu pokonujesz na czwartym biegu z bardzo lekkim hamowaniem przed zakrętem dziewiątym. Pod mostem trasa zakręca lekko w prawo, po czym następuje ostry wiraż. Na wyjściu z niego następuje gwałtowne przyspieszenie i dopiero przed podwójnym wierzchołkiem zakrętu Spoon ponownie włącza się hamulce. Pierwszy lewy zakręt pokonywany jest z prędkością 180 km/h, a kierowcy kontynuują przyspieszanie aż do drugiego lewego zakrętu.

Na prostej włączają siódmy bieg i zbliżają się do zdradliwego zakrętu 130R. Szybki zakręt pokonuje się albo na pełnym gazie albo z lekkim tylko poluzowaniem pedału przy prędkości około 305 km/h. Choć 130R nie jest już tak wymagający jak kiedyś, jest to bardzo szybki zakręt, w którym przez prawie 2,5 sekundy na kierowców działają przeciążenia boczne 3,5 G. Dochodzące czasem nawet do 4 G. Następna prosta prowadzi do szykany Casino Triangle. Długi, przeciągający się prawy zakręt wyprowadza kierowców z powrotem na prostą finiszową.

Wyniki ostatnich edycji

RokZwycięzca Grand PrixTeam
2003Rubens BarrichelloFerrari
2004Michael SchumacherFerrari
2005Kimi RäikkönenMcLaren
2006Fernando AlonsoRenault
2009Sebastian VettelRed Bull
2010Sebastian VettelRed Bull
2011Jenson ButtonMcLaren
2012Sebastian VettelRed Bull
2013Sebastian VettelRed Bull
2014Lewis HamiltonMercedes
2015Lewis HamiltonMercedes
2016Nico RosbergMercedes
2017Lewis HamiltonMercedes
2018Lewis HamiltonMercedes
2019Valtteri BottasMercedes

Kamil

Od 2002 roku interesuje się zakładami bukmacherskimi. Wtedy właśnie postawiłem swój pierwszy kupon u naziemnego bukmachera. Zainteresowanie trwa do dziś dzień i obejmuje takie zagadnienia jak statystyki, prawdopodobieństwa, różnice w dyscyplinach sportu, wpływ czynników na wyniki meczów, jak również poszukiwanie błędów w kursach bukmacherskich.

AKTUALNE POSTY

Bukmacher.org | Wszystkie prawa zastrzeżone | 2022

Zawieranie zakładów na stronach internetowych firm, które nie posiadają licencji Ministerstwa Finansów na zawieranie zakładów bukmacherskich jest zabronione i grozi konsekwencjami prawnymi. Na terytorium Polski zakłady wzajemne mogą oferować jedynie te podmioty, które posiadają wymagane zezwolenie na urządzanie zakładów bukmacherskich. Serwis Bukmacher.org jest prowadzony w języku polskim i adresowany jest wyłącznie do polskojęzycznych odbiorców przebywających na terytorium, gdzie korzystanie z serwisów o tematyce gier hazardowych jest dozwolone.