Muhammad Ali – Biografia i Historia Boksera


Muhammad Ali był jednym z najważniejszych bokserów na świecie, który trzykrotnie zdobył tytuł mistrza świata w wadze ciężkiej. Muhammad Ali zdołał rozsławić ten sport jak nikt przed nim. Jednak jego nazwisko sięgało daleko poza liny ringu. To historia człowieka, który nie ma sobie równych.

„Mam żelazne pięści i piękną opaleniznę. Dużo mówię i wychwalam swoje zalety, które polegają na mocnym uderzeniu i niezrównanej szybkości” – takimi słowami Muhammad Ali opisał siebie magazynowi LIFE w czasach swojej największej sławy. Skromność nie była jego mocną stroną, ale mógł sobie na nią pozwolić.

Początki kariery

Ali urodził się jako Cassius Marcellus Clay i jest starszym z dwóch synów Cassiusa Marcellusa Claya Sr. i Odessy Clay. Wraz ze swoim bratem Rudolphem Valentine, Clay uczęszczał do DuValle High School w Louisville, gdzie osiągał słabe wyniki. Zaczął boksować w wieku 12 lat po tym, jak skradziono mu rower. Sprawę rozwiązał policjant, który prowadził siłownię bokserską i zaproponował mu by zaczął z nim trenować.

W szkole średniej odnosił sukcesy jako bokser amator, wygrywając 100 ze 108 walk i zdobywając dwa tytuły mistrzowskie Amateur Athletic Union. Kontynuował swoją przygodę z boksem na Olimpiadzie w Rzymie w 1960 roku, gdzie w wieku 18 lat zdobył złoty medal olimpijski w wadze półciężkiej. Po powrocie do Louisville został zawodowym bokserem.

Wkrótce po tym jak został profesjonalistą, bardzo szybko udało mu się przyciągnąć uwagę mediów. Swoją pierwszą walkę mistrzowską stoczył z Sonnym Listonem, która odbyła się w Miami. Walka przyciągnęła wiele uwagi mediów z powodu chełpliwego zachowania Alego skierowanego w stronę Listona.

„Jestem najlepszy!” krzyczał do prasy, kiedy tylko miał okazję. Jednak mimo jego wcześniejszych zwycięstw wielu uznało, że to tylko czcze gadanie. Jeden z reporterów nawet zapytał go o to wprost: ” Czyż nie lepiej być bardziej skromnym?”. Z uśmiechem odpowiedział: „O tak, chciałbym być skromny. Ale spróbuj być skromny, gdy jesteś tak wspaniały”.

Mistrzostwo Świata w boksie

Upokorzył swoich krytyków w 1964 roku, kiedy stanął w jednym ringu z mistrzem świata Sonnym Listonem. Wtedy Casius Clay nie szczędził kąśliwych uwag na temat Listona: „Dopadnę go na ważeniu. Jest brzydki. Mistrz świata powinien być przystojny jak ja”. A kiedy reporterzy pytali go, jaka jest jego taktyka, wykrzykiwał entuzjastycznie: „Latać jak motyl i żądlić jak pszczoła”.

Wszyscy uważali Listona za zdecydowanego zwycięzcę, co sprawiło, że jego porażka była tym bardziej szokująca. Nie mogąc przeciwstawić się szybkości swojego młodego rywala, de facto poddał mecz. W tym momencie nowy mistrz zaczął skakać po ringu, krzycząc: „Jestem królem! Jestem przystojnym facetem! Wstrząsnąłem światem!” I ryknął na zdumionych reporterów: „Kto jest najlepszy? Jedz gówno!”

Przejście na islam i zmiana imienia

Ta walka była początkiem długiej kariery Ali’ego jako księcia boksu. Wkrótce potem stał się aktywny politycznie i społecznie. Był oburzony poziomem rasizmu panującym w Ameryce i nawet wrzucił swój złoty medal do rzeki po tym, jak odmówiono mu obsługi w kawiarni, ponieważ był czarny. Zainspirowany przez Malcoma X w Miami, Ali zdecydował się przyjąć religię islamską i zmienić swoje imię z Cassius Clay, Jr na Muhammad Ali.

Jego popularność znacznie zmalała, gdy przyłączył się do amerykańskiego ruchu czarnych muzułmanów Narodu Islamu i zmienił swoje imię. Nie chciał nosić nazwiska, które jego przodkowie otrzymali od właścicieli niewolników. Niedługo potem przyjął nowe imię Muhammad Ali, które nadał mu Elijah Muhammad, ówczesny lider ruchu.

Zmiana imienia i religii była szczególnie trudna dla jego ojca, który uznał to za zniewagę dla jego prawdziwego pochodzenia. Ali bronił się mówiąc, że nie może ufać niebieskookiemu blondynowi, nawiązując do wizerunków Jezusa Chrystusa. To właśnie ojciec Alego wielokrotnie malował w ten sposób Chrystusa, kiedy zarabiał na życie jako malarz świętych obrazów.

Odmowa służby wojskowej i więzienie

Kariera Alego nabierała rozpędu. Pokonywał wszystkich swoich rywali. Był nie do zatrzymania. Ale w 1967 roku nastąpił kolejny punkt zwrotny. Odmówił pójścia na wojnę w Wietnamie. „Dlaczego ja i inne tak zwane czarnuchy mamy jechać dziesięć tysięcy mil od domu, by rzucać bomby i strzelać do niewinnych ludzi, którzy nigdy nic nam nie zrobili. Nie mam nic przeciwko Vietcongowi, nigdy nie nazwali mnie czarnuchem” – tłumaczył swoje stanowisko.

W wyniku odmowy zaciągnięcia się do wojska jego licencja bokserska została odebrana przez World Boxing Association w maju 1967 roku, a on sam został ukarany grzywną za naruszenie obowiązku wojskowego. Patriotyczni kibice i dziennikarze sportowi bardzo go za to skrytykowali. Ostatecznie został skazany na pięć lat więzienia za odmowę służby, ale trzy lata później został zwolniony.

Wielki powrót na ring

Ali powrócił na ring. Pierwszą walkę stoczył z Jerrym Quarry w listopadzie 1970 roku w Atlancie, z którym wygrał w trzeciej rundzie. Jego następna walka była przeciwko Joe Frazierowi, panującemu mistrzowi wagi ciężkiej w Nowym Jorku w 1971 roku. Przegrał walkę po raz pierwszy w swojej karierze zawodowego boksera, a Fraizer zachował tytuł. Tytuł nie został odebrany Fraizerowi przez Alego, ale nowo przybyły bokser George Foreman zdetronizował Fraizera i zdobył mistrzostwo. Ali walczył więc z Foremanem w Kinszasie, w Zairze. Foreman był młodszy, silniejszy i większy dlatego uznano go za faworyta.

We wrześniu 1975 roku Ali zmierzył się z Joe Frazierem i ostatecznie wygrał walkę. Chociaż Ali stracił tytuł na rzecz Leona Spinksa na początku 1978 roku, później odzyskał go po raz trzeci w rewanżu. W czerwcu 1979 roku w wieku 37 lat, odszedł z boksu zawodowego z 59 zwycięstwami i tylko 3 porażkami.

Ze względu na swój wystawny styl życia potrzebował pieniędzy, więc powrócił na ring w 1980 roku by walczyć z Larrym Holmesem za 8 milionów dolarów. Holmes ostatecznie wygrał walkę w 11 rundzie. Rok później Ali po raz ostatni boksował zawodowo walcząc z Trevorem Berbickiem. Na miesiąc przed swoimi 40. urodzinami został pokonany po raz piąty w karierze. Po tej porażce stan zdrowia Alego gwałtownie się pogorszył. W 1982 roku zdiagnozowano u niego chorobę Parkinsona, na którą leczył się na Uniwersytecie Kalifornijskim. Lekarze spekulowali później, że choroba wybuchła z powodu wstrząsów, które otrzymywał podczas ciężkich walk, ale tylko autopsja może zweryfikować tę teorię. W 1996 roku spotkał go wielki zaszczyt – został wybrany, by zapalić znicz podczas Igrzysk Olimpijskich w Atlancie.

Koniec kariery i choroba

Ali ma dziewięcioro dzieci i była czterokrotnie żonaty. Mieszkał ze swoją czwartą żoną Yolandą. Córka Alego – Khaliah Ali rozpoczęła karierę jako bokserka. Chociaż Ali wyraził dezaprobatę wobec udziału kobiet w tym sporcie, Khaliah podążała śladami ojca.

Gdybym nie boksował, zostałbym malarzem pokojowym w Louisville w Kentucky” – powiedział Ali, zgodnie z dokumentem „When We Were Kings”, kiedy zapytano go czy z perspektywy czasu żałuje swojej życiowej drogi.

Pod koniec swojego życia był już cieniem tego, kim był kiedyś. Przez większość czasu nawet nie reagował na otoczenie.

Tylko sporadycznie zdarzały się momenty, w których budziło się jego dawne ja. Jeden z takich momentów wspomina z uśmiechem w książce Muhammad Ali: Twarzą w twarz inny z jego rywali, George Chuvalo: „Pewnego razu robiono nam zdjęcia do różnych magazynów i gazet, kiedy nagle dotknął moich włosów i powiedział: Stary, masz ładne włosy”.

Muhammed Ali dosłownie poświęcił swoje życie boksowi. Ale potrafił przełożyć swój sukces sportowy na coś więcej niż tylko zbieranie trofeów i pieniędzy. To właśnie uczyniło go największym i najbardziej pamiętnym.

Ciekawostki

Data urodzenia: 17 stycznia 1942 r.
Data śmierci: 3 czerwca 2016 r.
Przydomek: King
Miejsce urodzenia: Louisville, Kentucky, USA
Wzrost: 191 cm
Sport: boks

Kamil

Od 2002 roku interesuje się zakładami bukmacherskimi. Wtedy właśnie postawiłem swój pierwszy kupon u naziemnego bukmachera. Zainteresowanie trwa do dziś dzień i obejmuje takie zagadnienia jak statystyki, prawdopodobieństwa, różnice w dyscyplinach sportu, wpływ czynników na wyniki meczów, jak również poszukiwanie błędów w kursach bukmacherskich.

AKTUALNE POSTY

Bukmacher.org | Wszystkie prawa zastrzeżone | 2022

Zawieranie zakładów na stronach internetowych firm, które nie posiadają licencji Ministerstwa Finansów na zawieranie zakładów bukmacherskich jest zabronione i grozi konsekwencjami prawnymi. Na terytorium Polski zakłady wzajemne mogą oferować jedynie te podmioty, które posiadają wymagane zezwolenie na urządzanie zakładów bukmacherskich. Serwis Bukmacher.org jest prowadzony w języku polskim i adresowany jest wyłącznie do polskojęzycznych odbiorców przebywających na terytorium, gdzie korzystanie z serwisów o tematyce gier hazardowych jest dozwolone.