Ian Thorpe – Informacje i Kariera Australijskiego Pływaka


Ian James Thorpe urodził się 13 października 1982. To australijski pływak, uważany za jednego z najlepszych pływaków wszechczasów w stylu dowolnym. Zdobył 5 złotych medali olimpijskich, najwięcej spośród wszystkich australijskich zawodników. W 2001 roku został jedyną osobą, która zdobyła 6 złotych medali na Mistrzostwach Świata. Rekord ten został pobity w 2007 roku przez Michaela Phelpsa, który zdobył 7 medali na Mistrzostwach Świata. W sumie Thorpe zdobył 11 złotych medali na Mistrzostwach Świata. Ustanowił 13 rekordów świata na długich dystansach i pobił pięć kolejnych rekordów świata z australijską sztafetą. Był też pierwszą osobą w historii, która czterokrotnie otrzymała tytuł Światowego Pływaka Roku. Jego osiągnięcia sportowe uczyniły go jednym z najpopularniejszych sportowców Australii.

Kariera sportowa

Wczesna kariera i pierwsze międzynarodowe sukcesy

Specjalizował się głównie w wyścigach stylem dowolnym, ale startował także w zawodach markerowych. Wyróżnia się od kategorii młodzieżowych. Na początku 1996 roku, po wygraniu Mistrzostw Australii Juniorów w wieku trzynastu lat, wystartował w australijskich kwalifikacjach do Igrzysk Olimpijskich w Atlanci. Oczywiście na tle całej reprezentacji seniorów nie miał szans na wywalczenie miejsca w drużynie narodowej. Jednak już rok później udało mu się dostać do kadry narodowej na Mistrzostwa Pan-Pacyfiku 1997.

W wieku 14 lat został najmłodszym australijskim pływakiem, który reprezentował Australię. Zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 200 m stylem dowolnym, a także zajął drugie miejsce za rodakiem Grantem Hackettem w indywidualnym wyścigu na 400 m stylem dowolnym. Na 100 metrów przed końcem był dopiero piąty, a dzięki typowemu dla siebie ostremu finiszowi zdobył srebro. Wygrał ten sam dystans na Mistrzostwach Świata w 1998 roku, stając się najmłodszym w historii mistrzem świata w wieku 15 lat. Tym razem również pokonał Hacketta miażdżącym finiszem. Kolejne złoto zdobył w sztafecie 4×200m st. dowolnym, rozpoczynając sześcioletnią dominację Australijczyków na tym dystansie.

Najważniejsze wydarzenia w jego karierze

Od 1998 roku dominował na 400 m stylem dowolnym na wszystkich olimpiadach, mistrzostwach świata i igrzyskach Pan Pacific aż do przerwania kariery w 2004 roku. Wygrał większość zawodów nawet na dystansie półmaratonu. W 1998 roku po raz pierwszy został wybrany Światowym Pływakiem Roku, również jako najmłodszy w historii. W 1999 roku po dziesięciu latach przerwał naukę, by w pełni skoncentrować się na pływaniu. W latach 1999-2000 ustanowił kilka rekordów świata w swoich ulubionych konkurencjach na długim i krótkim basenie.

Zanim wystartował na Igrzyskach Olimpijskich przed swoją rodzinną publicznością w Sydney, próbował wywalczyć sobie prawo startu w trzeciej konkurencji indywidualnej. Zajął czwarte miejsce na 100m stylem dowolnym w domowych eliminacjach i nie wystartował w wyścigu na 1500m. Było też kilka problemów – po pierwsze, został oskarżony o stosowanie sterydów przez niemieckiego trenera Manfreda Thiesmanna, co nie zostało potwierdzone. Miał też problemy z kombinezonami, ale zostały one rozwiązane, gdy australijska federacja pozwoliła mu nosić własne stroje Adidasa zamiast oficjalnych Speedo.

Olimpiada w Sydney

Na Igrzyskach Olimpijskich odniósł oczekiwane zwycięstwo na 400m w nowym rekordzie świata, pokonując Włocha Massimiliano Rosolino w tradycyjnych ostatnich stu metrach, pozostawiając trzeciego Clete Kellera piętnaście metrów za sobą. Tego samego dnia popłynął na ostatnim odcinku sztafety 4×100m st. dowolnym i pomógł, również w rekordzie świata, zdobyć kolejne złoto, przerywając wieloletnią dominację Australijczyków nad USA w tej imprezie. Następnego dnia ustanowił nowy rekord olimpijski w wyścigu na 200 m stylem dowolnym, ale jego główny rywal Holender Pieter van den Hoogenband, wyrównał w półfinale nowy rekord świata. W finale pojedynek pomiędzy tymi mężczyznami był bardzo wyrównany, po 150 metrach mieli praktycznie ten sam czas, ale na ostatniej długości Thorpe nie był w stanie utrzymać tempa Holendra. Prawdopodobnie było to spowodowane szybszą pierwszą częścią wyścigu niż miał to w zwyczaju i na oczach oszołomionego tłumu zdobył „tylko” srebrny medal. Wrócił na najwyższy stopień w sztafecie 4×200m i zdobył kolejne srebro w sztafecie pozycyjnej. Z trzema złotymi i dwoma srebrnymi medalami był najbardziej utytułowanym pływakiem Igrzysk, a Australijski Komitet Olimpijski uhonorował go rolą niosącego flagę podczas ceremonii zamknięcia.

Pod koniec 2000 roku został Australijskim Pływakiem Roku, ale tytuł Najlepszego Pływaka Świata według Swimming World Magazine przypadł Pieterowi van den Hoogenbandowi.

Mistrzostwa Świata w 2001

W 2001 roku na Mistrzostwach Świata w Fukuoce dodał do swojego repertuaru 800m stylem dowolnym. Wygrał wszystkie trzy swoje indywidualne zawody w rekordowym czasie i dodał do tego trzy zwycięstwa sztafet, choć porażka Amerykanów w sztafecie pozycyjnej była szczególnie zaskakująca. Tym samym stał się pierwszym pływakiem, który zdobył sześć złotych medali na jednych mistrzostwach i pierwszym od 1974 roku, który wygrał na dystansach od 200 do 800 metrów.

Mistrzostwa Pan Pacific 2002 i Igrzyska Wspólnoty Narodów były jego najważniejszymi wydarzeniami, które zdominował w podobny sposób, z tą różnicą, że w tym okresie skupił się bardziej na sprincie, startując i wygrywając 100m stylem dowolnym na obu imprezach. Opuścił 800m st. dowolnym, choć był aktualnym rekordzistą świata.

Próbował także swoich sił na Igrzyskach Wspólnoty Narodów w biegu na 100 metrów, gdzie zajął drugie miejsce. W 2002 roku z powodu różnicy zdań, ostatecznie rozstał się ze swoim wieloletnim trenerem Dougiem Frostem i zaczął być trenowany przez jego dotychczasową asystentkę Tracey Menzies.

Mistrzostwa Świata w 2003

Pod jej okiem przygotowywał się do Mistrzostw Świata w 2003 roku. W Barcelonie obronił tytuły na 200 i 400 m stylem dowolnym, choć pływał wyraźnie wolniej niż wcześniej pod okiem Frosta. W swoim pierwszym występie na światowej scenie zajął trzecie miejsce na 100m dowolnym i przeprowadził obiecujący eksperyment w wyścigu pozycyjnym na 200m, gdzie zdobył srebro. Pod koniec roku stracił nieoficjalny tytuł Światowego Pływaka Roku, gdy Swimming World Magazine uznał go za czwartego.

Podczas australijskich kwalifikacji przedolimpijskich w 2004 roku, tuż przed startem na 400 metrów dowolnym, stracił równowagę na polu startowym i wpadł do basenu, dyskwalifikując się z wyścigu. Chociaż wywalczył sobie prawo startu na Igrzyskach Olimpijskich na 100 i 200 metrów stylem dowolnym, niemożność startu w swojej najsilniejszej konkurencji była dla niego i dla Australii wielkim rozczarowaniem. Premier Australii John Howard określił tę sytuację jako „tragedię”. Craig Stevens, który był wicemistrzem, stanął pod dużą presją opinii publicznej i również ostatecznie zrezygnował z możliwości startu na Olimpiadzie na korzyść Thorpe’a za odpowiednią opłatą. Thorpe obronił swój tytuł z Sydney na Igrzyskach Olimpijskich. Dużym zainteresowaniem cieszył się wyścig na 200m st. dowolnym, nazwany przez media wyścigiem stulecia. Obok Thorpe’a rywalizowali Michael Phelps, dla którego był to jeden z ośmiu wyścigów, które próbował wygrać. Był też Pieter van den Hoogenband i Grant Hackett. Thorpe zdobył w tym wyścigu swoje drugie indywidualne złoto Aten. Do tego dołożył brąz na 100m i te trzy medale uczyniły go jedynym pływakiem, który zdobył medale w kombinacji 100-200-400m stylem dowolnym.

Próba powrotu

Po Igrzyskach Olimpijskich w Atenach zrobił sobie roczną przerwę planując powrót w 2006 roku na Igrzyska Wspólnoty Narodów w Melbourne. Został jednak zmuszony do wycofania się z powodu mononukleozy zakaźnej. Późniejsze treningi w Stanach Zjednoczonych zostały przerwane i Thorpe ogłosił zakończenie swojej kariery pływackiej 21 listopada 2006 roku w wieku 24 lat z powodu utraty motywacji. W lutym 2011 roku ogłosił, że będzie próbował zakwalifikować się na Igrzyska Olimpijskie w 2012 roku. Wystartował w australijskich eliminacjach na 100 i 200 m stylem dowolnym, ale nie dostał się do finału w żadnym z tych wydarzeń.

Życie osobiste

Australijski magazyn Sunday Telegraph doniósł, że Ian Thorpe miał się ujawnić i potwierdzić, że jest gejem w wywiadzie nadanym 13 lipca 2014 roku w australijskim Channel Ten, choć w przeszłości miał związki z kobietami.

Zaprzeczał wcześniejszym spekulacjom na temat jego homoseksualizmu, jeszcze w 2012 roku twierdząc, że nie jest gejem i że wszystkie jego doświadczenia seksualne były heteroseksualne. Ma zamiłowanie do kobiet i chciałby pewnego dnia założyć rodzinę. Jednak w wywiadzie telewizyjnym z Michaelem Parkinsonem potwierdził, że nie jest heteroseksualny („Nie jestem hetero.”). Stwierdził, że już od jakiegoś czasu chciał się ujawnić, ale nie czuł się na siłach, by to zrobić. Poprzednie kłamstwo rozrosło się i nie chciał, aby kwestionowano jego uczciwość. W wywiadzie Thorp mówił również obszernie o swoich zmaganiach z depresją. Pierwszym publicznie znanym partnerem Thorpa od czasu coming outu w lutym 2016 roku był model Ryan Channing.

Wybitne osiągnięcia i nagrody

Tablica pamiątkowa Thorpe’a w Centrum Pływackim Parku Olimpijskiego w Sydney
Najlepszy pływak świata roku – 1998, 1999, 2001, 2002
Australijski pływak roku – 1999 do 2003
Nazwany Młodym Australijczykiem Roku 2000

Kamil

Od 2002 roku interesuje się zakładami bukmacherskimi. Wtedy właśnie postawiłem swój pierwszy kupon u naziemnego bukmachera. Zainteresowanie trwa do dziś dzień i obejmuje takie zagadnienia jak statystyki, prawdopodobieństwa, różnice w dyscyplinach sportu, wpływ czynników na wyniki meczów, jak również poszukiwanie błędów w kursach bukmacherskich.

AKTUALNE POSTY

Bukmacher.org | Wszystkie prawa zastrzeżone | 2022

Zawieranie zakładów na stronach internetowych firm, które nie posiadają licencji Ministerstwa Finansów na zawieranie zakładów bukmacherskich jest zabronione i grozi konsekwencjami prawnymi. Na terytorium Polski zakłady wzajemne mogą oferować jedynie te podmioty, które posiadają wymagane zezwolenie na urządzanie zakładów bukmacherskich. Serwis Bukmacher.org jest prowadzony w języku polskim i adresowany jest wyłącznie do polskojęzycznych odbiorców przebywających na terytorium, gdzie korzystanie z serwisów o tematyce gier hazardowych jest dozwolone.