Badminton – Zasady Gry, Punktacja i Budowa Lotki


Badminton jest indywidualnym sportem olimpijskim z piłką. Jej bezpośrednią poprzedniczką jest indyjska Poona. W grze dwóch przeciwników (lub dwie pary) używa rakietki, by uderzyć piłkę (lotkę) nad siatką i spróbować zmusić przeciwnika do popełnienia błędu. Błąd jest wtedy, kiedy piłka jest zagrana poza boisko (tzw. out) lub kiedy przeciwnik nie zagrywa piłki prawidłowo. W przeciwieństwie do tenisa, piłka nie odbija się od ziemi i jest zagrywana prosto z powietrza.

Badminton jest najszybszym sportem rakietowym. Zawodnik musi posiadać spostrzegawczość, zwinność i doskonałą kondycję. W czasie jednego meczu często przebiega nawet kilka kilometrów. Prędkość odbijania lotki wśród czołowych zawodników zwykle sięga 300 km/h. Rekord świata należy do malezyjskiego deblisty Tan Boon Heonga, który rozpędził lotkę do 493 km/h. W singlach rekord należy do Lee Chong Wei (453 km/h).

Historia

Badminton jest jednym z najstarszych sportów na świecie. Pierwsze udokumentowane wzmianki o nim pochodzą z VII wieku, kiedy to Chińczycy grali w grę zwaną Di-Chiang-Dsi. Na podobnej zasadzie uderzania pierzastą piłką odbywała się w Japonii gra w cibane, a następnie w Korei poprzedniczka badmintona nosiła nazwę Tije-Kicha-Ki. Poza kontynentem azjatyckim gry podobne do badmintona były praktykowane wśród Indian w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, a nawet w średniowiecznej Europie, gdzie gra została ostatecznie zapomniana.

Historia współczesnego badmintona rozpoczęła się od gry zwanej poona, nazwanej tak na cześć indyjskiego miasta Pune, gdzie została „odkryta” przez brytyjskich żołnierzy około 1850 roku. To oni przywieźli grę do Anglii, gdzie dekadę później w 1860 roku, zyskała ona swoją obecną nazwę. Isaac Spratt pisał swój pamiętnik opisujący tę grę jako „Badminton Battledore – a new game”, w którym opisał grę jako rozgrywaną w Badminton House przez księcia Beauforta.

W 1934 r. powstała IBF (International Badminton Federation), przemianowana 24 września 2006 r. na BWF (Badminton World Federation).

W 1972 roku badminton po raz pierwszy został rozegrany na Igrzyskach Olimpijskich w Monachium, ale dopiero w 1992 roku został uznany za sport olimpijski.

Zasady Badmintona

W badmintonie obowiązuje rozróżnienie na korty singlowe („singles”) i deblowe („doubles”). Kort dla singli ma szerokość 5,18 m i długość 13,40 m. Kort deblowy jest identyczny na długości, ale różni się szerokością. Kort deblowy jest szerszy o trzy stopy i ma 20 stóp (6,10 m). Kort musi być prostokątny i wyznaczony przez linie o szerokości 40 mm. Linie muszą być łatwo dostrzegalne, najlepiej białe lub żółte. Wszystkie linie są częścią pola, które obrysowują. Słupki siatki powinny znajdować się na wysokości 1,55 m od powierzchni kortu i powinny pozostać prostopadłe, gdy siatka jest rozciągnięta. Słupki nie mogą sięgać w głąb kortu, ani się zaginać. Słupki muszą być umieszczone na liniach bocznych do gry deblowej, niezależnie od tego, czy gra się w singla czy w debla.

Siatka i jej wysokość

Siatka powinna być wykonana z cienkiego sznurka o ciemnym kolorze i jednolitej grubości o rozmiarze oczek od 15 do 20 mm. Wysokość siatki powinna wynosić 760 mm, a jej szerokość co najmniej 6,1 metra. Górna krawędź siatki powinna być obramowana złożoną białą taśmą o całkowitej szerokości 75 mm przez którą przechodzi sznur lub lina. Taśma ta musi spoczywać na linie lub sznurku. Sznur lub lina powinny być mocno napięte i powinny przylegać do wierzchołków słupków. Wierzchołek siatki powinien znajdować się 1,524 metra od powierzchni kortu na środku kortu i 1,55 metra powyżej linii bocznych dla debla. Między końcami siatki a słupkami nie może być żadnych przerw. Tam gdzie to konieczne, końce siatki powinny być przywiązane na całej szerokości siatki do słupków.

Przebieg i cel gry

Celem gry jest umieszczenie lotki ponad siatką w polu gry przeciwnika nie popełniając przy tym błędu. Błędem jest jeśli piłka wpadnie do siatki lub znajdzie się poza polem gry przeciwnika. Piłka, która trafi w linię jest uznawana za ważną. Sytuacja, w której piłka dotyka siatki i kończy się po stronie przeciwnika, tzw. „świnia”, jest dozwolona nawet przy serwowaniu.

W większych zawodach sędziowie liniowi pomagają sędziom w rozstrzyganiu spornych uderzeń, gdy padają one blisko linii granicznej. Jeśli i to nie wystarczy lub jeśli jeden z graczy zgłosi sprzeciw („challenge”), można użyć „sokolego oka” – specjalnego urządzenia do dokładnego pomiaru punktu uderzenia piłki, używanego także w tenisie. Każdy gracz (lub para) może użyć maksymalnie 2 x challenge na mecz.

Serwis

Serwujący stoi w sektorze serwów (z parzystą liczbą swoich punktów po prawej stronie i z nieparzystą po lewej) i musi zagrać piłkę do przeciwległego sektora, krótszego o 0,76 m i szerszego o 0,42 m w grze podwójnej. Przy serwowaniu piłka musi być uderzona poniżej poziomu talii (dolne żebro), a rakieta musi najpierw dotknąć główki piłki. Jeśli w grze podwójnej strona serwująca zdobędzie punkt, ten sam zawodnik kontynuuje serwowanie, ale z przeciwległego prostokąta. W ten sposób serwuje do drugiego przeciwnika. Jeśli serw jest przegrany, przeciwnicy serwują z tej samej pozycji, w której znajdowali się podczas ostatniego serwu (a więc serwuje zawodnik, który nie serwował ostatnio). Serwującego w pierwszym secie wyłania się w drodze losowania (ten kto wygra może wybrać stronę, serwującego lub odbierającego). W następnym secie serwuje zawodnik, który wygrał ostatniego seta.

Lotka

W badmintona gra się lotką. Te lepszej jakości wykonane są z prawdziwych gęsich piór (na jedną lotkę potrzeba 16 piór, używa się piór lewego skrzydła). Lotki o gorszych parametrach lotu, ale za to większej trwałości są plastikowe. Lotka musi ważyć od 4,74 do 5,5 g, wyjątki od tej reguły to 10% wagi dla plastiku. Długość pióra musi być jednakowa i wynosić od 62 do 70 mm, mierząc od końca pióra do górnej części podstawy. Wadą piórkowych lotek jest ich wyższa cena i mniejsza trwałość (w najlepszych turniejach gracze mogą zużyć nawet 27 piórkowych lotek podczas jednego meczu.

Punktacja

6 maja 2006 roku IBF na swoim dorocznym walnym zgromadzeniu w Tokio zdecydowała o wprowadzeniu nowego systemu zliczania punktów. W tym systemie wszystkie wydarzenia są rozgrywane do dwóch wygranych setów do 21 punktów, a strona, która wygrywa wymianę zawsze zdobywa punkt. Zasada przegranej zostaje więc porzucona. Przy stanie 20:20 gra toczy się do momentu, gdy jedna ze stron osiągnie dwupunktowe prowadzenie. Przy stanie 29:29 strona, która osiągnie 30 punkt – wygrywa. Strona, która wygra seta rozpoczyna serwowanie w następnym secie. Kiedy jedna ze stron zdobędzie 11 punktów, gracze mają 60 sekund przerwy. Między pierwszym i drugim oraz między drugim i trzecim setem jest dwuminutowa przerwa. W deblu nie obowiązuje już system dwóch serwów, każda ze stron ma tylko jeden.

Stare zasady punktacji w badmintonie

Pierwotnie badminton rozgrywany był do dwóch wygranych setów do piętnastu punktów z wyjątkiem singla kobiet, który rozgrywany był do dwóch wygranych setów do jedenastu punktów. Jeśli wymiana została wygrana przez serwisującego – zdobywa się punkt. W przeciwnym razie gdy przegrywamy, wynik się nie zmienia, ale przeciwnik serwuje. W deblu każda para miała swój serwis. W grach singlowych i deblowych zasadą było, że set może być rozegrany w czasie od 13:13 do 18 punktów lub od 14:14 do 17. W singlach kobiet można było prowadzić przy stanie 10:10, rozstawiając się do 13 punktów. Między pierwszym a drugim setem była 90-sekundowa przerwa, a przed trzecim pięciominutowa. Obecnie testowany jest nowy system liczenia do trzech wygranych setów do 11, jednak nie został on zatwierdzony.

Dyscypliny

Jest to sport indywidualny, w którym rozgrywanych jest pięć dyscyplin:

  • Męskie singiel
  • Kobiecy singiel
  • Debel mężczyzn
  • Debel kobiet
  • Mieszany Debel

Kamil

Od 2002 roku interesuje się zakładami bukmacherskimi. Wtedy właśnie postawiłem swój pierwszy kupon u naziemnego bukmachera. Zainteresowanie trwa do dziś dzień i obejmuje takie zagadnienia jak statystyki, prawdopodobieństwa, różnice w dyscyplinach sportu, wpływ czynników na wyniki meczów, jak również poszukiwanie błędów w kursach bukmacherskich.

AKTUALNE POSTY

Bukmacher.org | Wszystkie prawa zastrzeżone | 2022

Zawieranie zakładów na stronach internetowych firm, które nie posiadają licencji Ministerstwa Finansów na zawieranie zakładów bukmacherskich jest zabronione i grozi konsekwencjami prawnymi. Na terytorium Polski zakłady wzajemne mogą oferować jedynie te podmioty, które posiadają wymagane zezwolenie na urządzanie zakładów bukmacherskich. Serwis Bukmacher.org jest prowadzony w języku polskim i adresowany jest wyłącznie do polskojęzycznych odbiorców przebywających na terytorium, gdzie korzystanie z serwisów o tematyce gier hazardowych jest dozwolone.